Μάθημα Εθνικής Ιστορίας   
κείμενο/φωτογραφίες:Κων/νος Μητσάκης         


 Μετά το πέρασμα της συνοριακής γραμμής, αναβάτης και παπί «βλέπαμε» πλέον Βουλγαρία, ενώ η επιθυμία μου να εξερευνήσω την δυτική ακτογραμμή του Εύξεινου Πόντου και να βαδίσω πάνω στα χνάρια της τοπικής Ιστορίας ήταν το ίδιο μεγάλη, όσο και η αγωνία μου να φτάσω στο τέλος αυτού του ανατρεπτικού ταξιδιού. Ήδη στο κοντέρ του μαύρου Supra ήταν καταγεγραμμένα περί τα 6.000 χλμ. – υπολείπονταν 1.500 χλμ. ακόμα.  
Απρόσμενη παράκαμψη
κείμενο/φωτογραφίες:Κωνσταντίνος Μητσάκης

 
    
Η Οδησσός (Odessa) της Φιλικής Εταιρίας αποτελούσε την άτυπη αφετηρία απ’ όπου θα ξεκινούσα την εξερεύνηση της δυτικής ακτογραμμής του Εύξεινου Πόντου. Έτσι, μετά την Οδησσό (Odessa), επόμενος προορισμός του Honda Supra ήταν η πόλη Galati, η συνοριακή πύλη της Ρουμανίας με την Ουκρανία. Τώρα, πώς βρέθηκα όμως εκτός διαδρομής στην Μολδαβία, και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα Chisinau, αυτό είναι ένα καλό ερώτημα, στο οποίο θα σας απαντήσω αμέσως.
Στην πόλη της Φιλικής Εταιρίας
κείμενο/φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Μητσάκης



Από τους Ρώσους περίμενα κάποια «κόμπλα» στα σύνορα, οι Ουκρανοί τελικά μού την έκαναν… Μπαίνοντας στην Ουκρανία, οι καχύποπτοι συνοριοφύλακες, αφού μ’ έβαλαν στην άκρη, έψαξαν εξονυχιστικά όλες τις αποσκευές και απαίτησαν κατόπιν πιεστικά να τους απαντήσω σε δυο βασικά ερωτήματα: «Για ποιο λόγο είχες πάει στην Ρωσία με το παπί; Γιατί έχεις βίζα του Ιράν στο διαβατήριό σου;». Δεν ξέρω τι συνειρμούς μπορεί να έκαναν οι Ουκρανοί συνοριοφύλακες για το άτομό μου, αλλά χρειάστηκε να περάσει περίπου μια ώρα μέχρι να ελέγξουν τα στοιχεία μου και να δώσουν τελικά το πράσινο φως να περάσω στην χώρα τους.
Στα λημέρια του Πούτιν
κείμενο/φωτογραφίες:Κωνσταντίνος Μητσάκης
   

Δεν χωρά αμφιβολία πως τα απρόοπτα –δεν μιλάμε φυσικά για τα δυσάρεστα– αποτελούν το «αλατοπίπερο» σ’ ένα ταξίδι. Στην δική μου περίπτωση, οι καταρρακτώδεις βροχές των τελευταίων ημερών είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφεί μεγάλο μέρος του ορεινού δικτύου που συνέδεε την Γεωργία με την Ρωσία στην περιοχή του Καυκάσου και να διακοπεί προσωρινά η οδική επικοινωνία μεταξύ των δυο χωρών.  
ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΧΑΜΕΝΕΝΕΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ

κείμενο/φωτογραφίες: Κων/νος Μητσάκης


Οδηγώντας εκείνο το απομεσήμερο κάτω από την ομπρέλα ενός κατάμαυρου ουρανού και υπομένοντας έναν αέρα που λυσσομανούσε, αντίκριζα με ανακούφιση τα πρώτα σπίτια της Σαμψούντας - τα τελευταία χιλιόμετρα πριν μπω στην πόλη μού φάνηκαν ατελείωτα. Ευτυχώς πάντως που οι προσευχές μου έπιασαν τόπο και τα αδιάβροχα δεν βγήκαν τελικά από τις αποσκευές του μαύρου Supra.